. امّا و امّا … به رغم همهی این تهدیدها و خطرها – که تاکنون و به شهادت دستنوشتههای مجازی موجود در همین تارنما – بارها به آنها اشاره شده است – جهانگرمایی میتواند فرصتی استثنایی برای شهروندان ساکن در دهکدهی جهانی فراهم آورد تا برای نخستین بار و به دور از هر بهانهی نظامی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، قومی، مذهبی، زبانی، نژادی و … در یک سوی خاکریز قرار گرفته و در «کارزاری مقدس بر علیه نابودی حیات» متحد شوند و دست مودت و همکاری به هم دهند.کمک به بازگشت تعادل دمایی و تقلیل اثرات تغییر اقلیم – چه آن را متأثر از مؤلفههای انسانی بدانیم و چه مانند ناصر کرمی عزیز، در انسانی بودن منشأ آن شک داشته و متأثر از فعل و انفعالاتی نیواری و زمینشناختی بپنداریم – بیگمان میتواند بر کیفیت و ماندگاری حیات در افقهایی دورتر مؤثر باشد و نسل امروز را در پیشگاه آیندگان، بیش از این شرمسار نکرده و واجد صفت «خیانت در امانت» معرفی نکند.
بازگشت جستارهای مربوط به جهانگرمایی در دیالوگ رهبران کنونی و آیندهی ایالات متحده آمریکا، استرالیا، فرانسه و دیگر کشورهای کوچک و بزرگ جهان به همراه تأکید کمنظیر و پیشبرندهی بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، گواه آن است که تا چه اندازه خطر دستکم گرفتن عقوبتهای جهانگرمایی میتواند مخاطرهآمیز و غیرقابل جبران باشد.|
ارسال به: