|
سام خسروی فرد
|
|
15 آذر 1388 ساعت 22:12 |
|
گرم شدن كره زمين پديدهاي نگرانكننده است و البته انكارناپذير. مقالات منتشر شده و تحقيقات دانشگاهي پرشمار، اوضاع نه چندان مطلوبِ زيستن بر كره مسكون را در آينده نزديك تاييد ميكنند.
با اين حال هستند افرادي كه با بدبيني آن را بلواي جهان مدرن مينامند و اصرار دارند نگراني از آينده زمين يكسره بياساس است. اين نگاه توام با سوظن به هيچرو، مانع از كوشش جهاني براي كنترل روند دهشتناك پديدهاي نميشود كه جهانگرمايي نام گرفته است. آش آن قدر شور است كه دبيركل سازمان ملل متحد هم وارد گود شده و دست كمك به سوي رهبران مذهبي جهان دراز كرده است. گويي روند تغييرات اقليمي با هيچ كشوري شوخي ندارد.
كنفرانس تغييرات اقليمي سازمان ملل متحد در كپنهاك با هدف برونرفت از وضع موجود كمتر از يك هفته ديگر كار خود را آغاز ميكند. سران كشورهاي جهان گردهم مينشينند تا راه حلي فراتر از حوزههاي نظري بيابند و آن را با ساير همتايان خود به اشتراك بگذارند. در اين ميان سفر رييس جمهوري آمريكا به پايتخت دانمارك خبرساز شد، به اين دليل ساده كه اسلافش، براي موضوعات جهاني محيطزيست اهميتي قايل نبودند و او مشتاقانه سنگ آن را بر سينه ميكوبد. اوباما پيشتر گفته بود اگر حضورش مفيد باشد در اين اجلاس بينالمللي شركت خواهد كرد.
از سوي ديگر، سكاندار محيطزيست ايران اعلام كرده كه رييس كابينه دهم نيز راهي كپنهاك ميشود. به علاوه پايتخت دانمارك مقصد شهردار تهران هم هست تا گزارشي ارائه دهد از اقدامات شهرداري تهران از كاهش مصرف گازهاي گرماساز.
كنفرانس پيشرو فرصتي است براي ايران تا از دستاوردها و نگرشهاي جديد پيرامون اين حوزه آگاه شود و شركتكنندگان وطني البته دريابند موضوعات زيستمحيطي فراتر از حد تصور آنان تراژيك و غمافزاست به طوري كه بايد آن را بيش از پيش جدي گرفت و با فرمان و دستور از بالا كار به سامان نميشود. همكاري دستهجمعي و همدلي ملي شايد كشتي توفانزده را به ساحل برساند اما عاقبت تكروي بيترديد غرق شدن است.
دريافت كمك از ساير كشورهاي با علم و فن فرصتي ديگر را رقم ميزند براي ايران كه رتبه چهارم توليد گازهاي گلخانهاي و گرماساز را در ميان كشورهاي جهان يدك ميكشد. البته ميتوان از موقعيت پيشآمده در دفاع از حقوق ساير ملتهاي بيپناه بهره برد و نام ايران را بار ديگر به صفحه نخست روزنامهها و سرخط مهمترين خبرها كشاند. اما چنين شيوهاي نه از مشكلات محيطزيست كشور ميكاهد و نه ديگران را هراسي به دل مياندازد. بدينترتيب براي حل معضلات محيطزيستي، كه گريبان تكتك ايراننشينان را بيشوكم گرفته، بايد با آزمون و خطا پيشرفت و دل به دست توانگر وطني خوش كرد تا شايد روزي كاردآجين شدن محيطزيست ايران را درماني فراهم كند. اما آن روز دير نخواهد بود؟
|
